Δεν ξέρω τί διάολο μέρες είναι αυτές, πάντως δεν θα τις έλεγα απο τις καλύτερές μου. Μια το 'να, μια τ' άλλο, έσκασε και μια ίωση κι έδεσε το γλυκό. Εχθές δεν πήγα στη δουλειά και καθόμουν κι έλιωνα στον πυρετό και στα γαστρεντερικά συμπτώματα. Μη και πάθω τίποτα πιο κομψό... Όχι... Εκεί μαρή, με τα imodium παραμάσχαλα για να μη σε πιάνει το μάτι.
Επίσης παράπονο το 'χω... Γιατί κάποιες ακόμα κι όταν κρυολογούν να είναι έτσι
Μέχρι τότε όμως πάμε να δούμε το δεύτερο μέρος της μαγειρικής ανάρτησης "Επιτέλους τρώμε!" Are you ready?????
Την τρελή μου αγάπη για τις μελιτζάνες οι περισσότερες food bloggers την γνωρίζετε, αφού κάθε φορά που έχετε κάποια σχετική ανάρτηση, έρχομαι από κάτω η σαλιάρα και σχολιάζω με κάτι σλουρπ, μιαμ, γιαμι και λοιπές λιγουριές.
Ε δεν θα μπορούσα να μη φτιάξω μια από αυτές! Μωρέ έχω φτιάξει αρκετές, αλλά τότε δεν είχα τη φωτογραφική μηχανή της Ιφιγένειας, για να αποθανατίσω τις μοναδικές μαγειρικές μελιτζανοστιγμές μου.
Όμως τη συνταγή της Γωγούλας μπουρεκάκια μελιτζάνας από το blog της Νόστιμες συνταγές της Γωγώς, την αποθανάτισα και την τίμησα δεόντως! Φέτα και μελιτζάνα θεωρώ ότι είναι από τους καλύτερους συνδυασμούς! Παναρισμένες και τηγανισμένες είναι απλά θεϊκές! Τις ρημάξαμε με την papagalos28 μια μέρα που είχε έρθει στο σπίτι για να δούμε ταινία! Μπράβο Γωγώ μου, ήταν άπαιχτα! Σμουουουτς!
Μετά σειρά είχε μια άλλη συνταγή! Είναι τα κεκάκια με γιαούρτι από το Οι συνταγές της Γιαγιάς! (πολύ προχώ είχα βρει τη γιαγιά με το κέϊκ πεπονιού που είχα φτιάξει πριν λίγο καιρό!) ! Κεκάκια σε μικρές φόρμες, για τον καθένα ξεχωριστά. Όμως εγώ τα έκανα ακόμα πιο μικρά, αφού ήθελα να τα πάρω στη δουλειά και να τσιμπολογάω! Πολλά ευχαριστώ στην πάντα ευγενική Νίκη, που απαντάει σε όλες μου τις ερωτήσεις! Φιλιά πολλά Νίκη μου!
Στη δουλειά τα έπαιρνα σκέτα. Στο σπίτι όμως έβαζα λίγη μαρμελαδίτσα της Μαρίνας και για τη φώτο πρόσθεσα και κάτι μπιχλιμπιδάτο! (τα έφαγα κι αυτά, μη νομίζετε)
Τί άλλο έχω φτιάξει;... Α ναι! Μια φοβερή βελουτέ πατατόσουπα με κάρυ, από το site του τυριού Filadelfia! Αν σας αρέσει το συγκεκριμένο τυρί, αυτό το site έχει φοβερές συνταγές και φαγητών, αλλά και γλυκών!
Έφτιαξα και μπουτάκια κοτόπουλου στο φούρνο, τα οποία είχα μαρινάρει και βάλει σε σκεπαστό πυρέξ από το προηγούμενο βράδυ στο ψυγείο. Συνήθως μαρινάρω με... ό,τι μου κάτσει εκείνη την ώρα! Παίζουν στάνταρ λίγο ελαιόλαδο, λίγη μαγιονέζα, περισσότερη μουστάρδα, ρίγανη, θυμάρι και βασιλικός, ενώ στα μπαχαρικά είμαι με τις ώρες μου. Στο συγκεκριμένο φαγητό είχα βάλει λίγο μπαχάρι τριμμένο, λίγο σκόρδο σε σκόνη και μπόλικο mix μπαχαρικών για κοτόπουλο. Τα έψησα για καμιά ωρίτσα περίπου με σκεπασμένο το πυρέξ και προς το τέλος έβγαλα το καπάκι, για να ροδοκοκκινήσουν (ήταν λίγο χλωμούλικα πριν). Με ψημένο ψωμάκι καλαμποκιού, βγήκε ένα γεύμα μια χαρά!
Μη σχολιάσει κανείς το πώς έχουν τοποθετηθεί τα κουταλοπίρουνα! Μόνη μου ήμουν και τα έβαλα όπως με βόλευε για την εξολόθρευση -συγνώμη, για τη μάσα ήθελα να πω- που επακολούθησε!
Εκτός του κοτόπουλου, μου αρέσει πάρα πολύ και η γαλοπούλα! Την μαρινάρω και την ψήνω πάντα μέσα σε σκεπασμένο πυρέξ κι έτσι δεν χρειάζεται σε κάθε μπουκιά να πίνω κι από μια γουλιά νερό για να κατέβει. Βγαίνει πολύ ωραία και καθόλου στεγνή. Όμως όλο τα ίδια και τα ίδια τα βαριέμαι! Έτσι σε μια κουβέντα που είχα με τη φίλη μου Άλις, μου πρότεινε να τη φτιάξω με τη δική της συνταγή (συνονθύλευμα κάποιων άλλων συνταγών) που στην ουσία θα μπορούσα να την πω γαλοπούλα λεμονάτη. Όμως την λέω συνταγή της Άλις! Ίσως να υπάρχει και σε κάποια blogs, αλλά δεν την πήρα από κανένα από αυτά.
Για ρίξτε μια ματιά!
Υλικά:
1 κ. φιλέτο γαλοπούλας (εγώ έβαλα παϊδάκια γαλοπούλας, τα έκοψε ο χασάπης)
1 φλυτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο
1-2 ψιλοκομμένα κρεμμύδια (ανάλογα με τα γούστα σας ή το πόσο μεγάλο είναι το φιλέτο)
1 ποτηράκι του κρασιού, κρασί λευκό
λίγη ρίγανη
mix κοτόπουλου (αυτό που πουλάνε στα σούπερ μάρκετς)
λίγο κάρυ
λίγη γλυκιά πάπρικα
λίγο θυμάρι
λίγο εστραγκόν
μαϊντανό
άνιθο
1-2 λεμόνια (εγώ έβαλα μισό... απεχθάνομαι το λεμόνι, αλλά η συνταγή χρειάζεται έστω και λίγο)
200 ml κρέμα γάλακτος
Εκτέλεση:
Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σωτάρουμε στο λάδι. Προσθέτουμε το φιλέτο της γαλοπούλας και το σωτάρουμε κι αυτό. Σβήνουμε με το κρασί και περιμένουμε λίγα λεπτά για να εξατμιστεί.
Προσθέτουμε νερό, τόσο για να σκεπαστεί η γαλοπούλα μας και μετά βάζουμε όλα τα μπαχαρικά. Χαμηλώνουμε το μάτι της κουζίνας, σε μέτρια θερμοκρασία και το αφήνουμε να βράσει για περίπου 30'. Λίγο πριν το τέλος του βρασμού, προσθέτουμε το μαϊντανό και τον άνιθο.
Μόλις περάσει η ώρα προσθέτουμε το λεμόνι. Αφήνουμε να βράσει για άλλα 10΄-15΄. Μετά ρίχνουμε την κρέμα γάλακτος και αφήνουμε να βράσει λίγο ακόμα, για να δέσει η σάλτσα. Εγώ κάπου εδώ δυναμώνω λίγο τη θερμοκρασία, αλλά όχι στο τέρμα. Αν π.χ. η θερμοκρασία ήταν στο 5-6, την ανεβάζω στο 10. Συνήθως τη συνοδεύω με πουρέ ή πατάτες τηγανιτές. Αυτή τη φορά έφτιαξα ριγκατόνι.
Έφτιαξα και μια πίτα από εκείνα τα βιβλιαράκια που σας έλεγα ότι βρήκα την κιμαδόπιτα. Άνοιξα μόνη μου και το φύλλο! Μη βιαστείτε να ενθουσιαστείτε... Τέτοια αποτυχία δεν έχει ξαναγίνει. Μόνο που δεν έσκισα το βιβλιαράκι από τα νεύρα μου!
Καταρχήν δεν ξέρω για ποιο λόγο η συνταγή έγραφε ότι για το φύλλο έπρεπε να ζεστάνω το νερό μαζί με το λάδι... Αφενός κατακάηκα για να το ζυμώσω και αφετέρου στο σπίτι που την πήγα και η νοικοκυρά ανοίγει συχνά φύλλο, μου είπε ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Ναι μεν δεν πρέπει να είναι κρύο το νερό -για το λάδι ούτε συζήτηση- αλλά όχι και να τσουρουφλάει!
Τη συνταγή δεν τη γράφω για να μη με βρίζετε μετά. Σκεφτείτε μόνο ότι για να μην σουτάρω τα κομμάτια που μου έδωσαν -σιχαίνομαι να πετάω φαγητό- την τσουρομάδησα, πήρα τη γέμιση και την έφτιαξα ομελέτα!
Μετά ένα γλυκάκι είναι ό,τι πρέπει! Σήμερα σας έχω 2! Ένα σιγουράκι κι ένα άστα να πάνε! Το σιγουράκι είναι ένας πάρα πολύ ωραίος χαλβάς με σοκολάτα, που βρήκα από την αγαπητή Loulou και το blog της "Σούζι έφαγες!...και ψευδεσαι... και τρως!" Όσοι αγαπάτε το χαλβά, θα ξετρελαθείτε με το πάντρεμα! Ωραίο και εύκολο γλυκάκι για υπογλυκαιμικές ώρες! Να είσαι καλά Loulou μου! Φιλάκια πολλά!
Και τώρα ηρθε η μεγάλη ώρα! Μουχαχαχαχα! Θυμάστε που τα περασμένα Χριστούγεννα προσπάθησα να φτιάξω τούρτα και βγήκε κορμός; Τότε είχα πάρει ζαχαρόπαστα για να κάνω τσαχπινιές και τελικά την κατάστρεψα και πετάχτηκε στα σκουπίδια, μιας και το συγκεκριμένο υλικό είναι κάπως ιδιαίτερο κι άμα χαλάσει... χάλασε!
Πριν λίγες μέρες όμως βρέθηκα στο κέντρο της Αθήνας βολτάροντας με την παπαγαλίνα στην Ευριπίδου. Αρχικός προορισμός μας ήταν το bahar, μιας και πολλά από τα μπαχαρικά δεν τα βρίσκω στα σούπερ της γειτονιάς μου. Eκτός των άλλων βρήκα φθηνά χρώματα ζαχαροπλαστικής, αλλά και διάφορα ζαχαρένια στολιδάκια. Είχαν και ζαχαρόπαστα, αλλά μόνο λευκή. Εγώ όμως ήθελα χρωματιστή, οπότε πήρα από 'κει αυτά που βρήκα και σ΄ένα άλλο κοντινό μαγαζί, βρήκα την πράσινη ζαχαρόπαστα που έψαχνα!
Η τούρτα ήταν επίσης ένα πάντρεμα συνταγών... Τα παντεσπάνια ήταν από συνταγή του Β.Δρίσκα και την εκπομπή που έχει στο ΣΚΑΪ "Γεύσεις στη Φύση" και που θα βρείτε εδώ http://www.skai.gr/tv/show/?showid=65014 (αναζητήστε την εκπομπή με ημ/νία 3/11)
Η βουτυρόκρεμα ήταν από τις συνταγές της παρέας και τη Sitronella, την οποία ευτυχώς και πέτυχα! Επίσης με βοήθησε πάαααρα πολύ -πάλι από το ίδιο site- βιντεάκι όπου έδειχνε βήμα προς βήμα πώς απλώνεται η ζαχαρόπαστα σε μια τούρτα.
Δυστυχώς όμως έκανα πολύ κακή επιλογή παντεσπανιών, μιας και έμοιαζαν με σοκολατόπιτες που σημαίνει πάρα - μα πάρα- πολύ γλυκά.Το θέμα είναι ότι συναρμολογώντας όλα αυτά, μαζί με τη ζαχαρόπαστα με την πρώτη κουταλιά, χτύπαγε κόκκινα το σάκχαρο για καμιά βδομάδα. Τη βρήκα λιγωτική και πολύ βαριά. Δεν είμαι φανατική των γλυκών κι αυτός ήταν ένας λόγος, για να τη δώσω κάπου που την εκτίμησαν λίγο παραπάνω από 'μένα! Πάντως κι εκείνοι την βρήκαν πολύ γλυκιά...
Εδώ έχω τις βουτυρόκρεμες. Τη μια τη χρωμάτισα με πράσινο χρώμα ζαχαροπλαστικής, ενώ στην άλλη έχω προσθέσει σοκολάτα κουβερτούρα.
Μετά μπήκε στο ψυγείο όλο το βράδυ να πετρώσει και την επόμενη μέρα έβαλα και τη ζαχαρόπαστα.
Έχω βάλει επίσης και χρωματιστή ζάχαρη, ασημί και πράσινη όπως και πέρλες ζάχαρης! Τί λες τώρα!
Οι γνώστες ξέρουν ότι δεν έπρεπε να μου βγει τόσο χοντρή η ζαχαρόπαστα σε αρκετά σημεία. Τώρα -κατόπιν εορτής- το έμαθα κι εγώ! Την επόμενη φορά θα φροντίσω να την ανοίξω καλύτερα με τον πλάστη. Επίσης λίγο καλύτερο ίσιωμα δεν θα έβλαπτε! Δύσκολη η ρημάδα όμως. Έχε χάρη που το είχα βάλει πείσμα, μιας και η ήττα που είχα φάει τα προηγούμενα Χριστούγεννα ήταν συντριπτική.
Επίσης παράπονο το 'χω... Γιατί κάποιες ακόμα κι όταν κρυολογούν να είναι έτσι
Κι εγώ να είμαι έτσι
Τρελή αδικία ρε γαμώ το...
Τέλος πάντων φαντάζομαι ότι θα... ομορφύνω και πάλι!
Μέχρι τότε όμως πάμε να δούμε το δεύτερο μέρος της μαγειρικής ανάρτησης "Επιτέλους τρώμε!" Are you ready?????
Την τρελή μου αγάπη για τις μελιτζάνες οι περισσότερες food bloggers την γνωρίζετε, αφού κάθε φορά που έχετε κάποια σχετική ανάρτηση, έρχομαι από κάτω η σαλιάρα και σχολιάζω με κάτι σλουρπ, μιαμ, γιαμι και λοιπές λιγουριές.
Ε δεν θα μπορούσα να μη φτιάξω μια από αυτές! Μωρέ έχω φτιάξει αρκετές, αλλά τότε δεν είχα τη φωτογραφική μηχανή της Ιφιγένειας, για να αποθανατίσω τις μοναδικές μαγειρικές μελιτζανοστιγμές μου.
Όμως τη συνταγή της Γωγούλας μπουρεκάκια μελιτζάνας από το blog της Νόστιμες συνταγές της Γωγώς, την αποθανάτισα και την τίμησα δεόντως! Φέτα και μελιτζάνα θεωρώ ότι είναι από τους καλύτερους συνδυασμούς! Παναρισμένες και τηγανισμένες είναι απλά θεϊκές! Τις ρημάξαμε με την papagalos28 μια μέρα που είχε έρθει στο σπίτι για να δούμε ταινία! Μπράβο Γωγώ μου, ήταν άπαιχτα! Σμουουουτς!
Μετά σειρά είχε μια άλλη συνταγή! Είναι τα κεκάκια με γιαούρτι από το Οι συνταγές της Γιαγιάς! (πολύ προχώ είχα βρει τη γιαγιά με το κέϊκ πεπονιού που είχα φτιάξει πριν λίγο καιρό!) ! Κεκάκια σε μικρές φόρμες, για τον καθένα ξεχωριστά. Όμως εγώ τα έκανα ακόμα πιο μικρά, αφού ήθελα να τα πάρω στη δουλειά και να τσιμπολογάω! Πολλά ευχαριστώ στην πάντα ευγενική Νίκη, που απαντάει σε όλες μου τις ερωτήσεις! Φιλιά πολλά Νίκη μου!
Στη δουλειά τα έπαιρνα σκέτα. Στο σπίτι όμως έβαζα λίγη μαρμελαδίτσα της Μαρίνας και για τη φώτο πρόσθεσα και κάτι μπιχλιμπιδάτο! (τα έφαγα κι αυτά, μη νομίζετε)
Τί άλλο έχω φτιάξει;... Α ναι! Μια φοβερή βελουτέ πατατόσουπα με κάρυ, από το site του τυριού Filadelfia! Αν σας αρέσει το συγκεκριμένο τυρί, αυτό το site έχει φοβερές συνταγές και φαγητών, αλλά και γλυκών!
Έφτιαξα και μπουτάκια κοτόπουλου στο φούρνο, τα οποία είχα μαρινάρει και βάλει σε σκεπαστό πυρέξ από το προηγούμενο βράδυ στο ψυγείο. Συνήθως μαρινάρω με... ό,τι μου κάτσει εκείνη την ώρα! Παίζουν στάνταρ λίγο ελαιόλαδο, λίγη μαγιονέζα, περισσότερη μουστάρδα, ρίγανη, θυμάρι και βασιλικός, ενώ στα μπαχαρικά είμαι με τις ώρες μου. Στο συγκεκριμένο φαγητό είχα βάλει λίγο μπαχάρι τριμμένο, λίγο σκόρδο σε σκόνη και μπόλικο mix μπαχαρικών για κοτόπουλο. Τα έψησα για καμιά ωρίτσα περίπου με σκεπασμένο το πυρέξ και προς το τέλος έβγαλα το καπάκι, για να ροδοκοκκινήσουν (ήταν λίγο χλωμούλικα πριν). Με ψημένο ψωμάκι καλαμποκιού, βγήκε ένα γεύμα μια χαρά!
Μη σχολιάσει κανείς το πώς έχουν τοποθετηθεί τα κουταλοπίρουνα! Μόνη μου ήμουν και τα έβαλα όπως με βόλευε για την εξολόθρευση -συγνώμη, για τη μάσα ήθελα να πω- που επακολούθησε!
Εκτός του κοτόπουλου, μου αρέσει πάρα πολύ και η γαλοπούλα! Την μαρινάρω και την ψήνω πάντα μέσα σε σκεπασμένο πυρέξ κι έτσι δεν χρειάζεται σε κάθε μπουκιά να πίνω κι από μια γουλιά νερό για να κατέβει. Βγαίνει πολύ ωραία και καθόλου στεγνή. Όμως όλο τα ίδια και τα ίδια τα βαριέμαι! Έτσι σε μια κουβέντα που είχα με τη φίλη μου Άλις, μου πρότεινε να τη φτιάξω με τη δική της συνταγή (συνονθύλευμα κάποιων άλλων συνταγών) που στην ουσία θα μπορούσα να την πω γαλοπούλα λεμονάτη. Όμως την λέω συνταγή της Άλις! Ίσως να υπάρχει και σε κάποια blogs, αλλά δεν την πήρα από κανένα από αυτά.
Για ρίξτε μια ματιά!
Υλικά:
1 κ. φιλέτο γαλοπούλας (εγώ έβαλα παϊδάκια γαλοπούλας, τα έκοψε ο χασάπης)
1 φλυτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο
1-2 ψιλοκομμένα κρεμμύδια (ανάλογα με τα γούστα σας ή το πόσο μεγάλο είναι το φιλέτο)
1 ποτηράκι του κρασιού, κρασί λευκό
λίγη ρίγανη
mix κοτόπουλου (αυτό που πουλάνε στα σούπερ μάρκετς)
λίγο κάρυ
λίγη γλυκιά πάπρικα
λίγο θυμάρι
λίγο εστραγκόν
μαϊντανό
άνιθο
1-2 λεμόνια (εγώ έβαλα μισό... απεχθάνομαι το λεμόνι, αλλά η συνταγή χρειάζεται έστω και λίγο)
200 ml κρέμα γάλακτος
Εκτέλεση:
Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σωτάρουμε στο λάδι. Προσθέτουμε το φιλέτο της γαλοπούλας και το σωτάρουμε κι αυτό. Σβήνουμε με το κρασί και περιμένουμε λίγα λεπτά για να εξατμιστεί.
Προσθέτουμε νερό, τόσο για να σκεπαστεί η γαλοπούλα μας και μετά βάζουμε όλα τα μπαχαρικά. Χαμηλώνουμε το μάτι της κουζίνας, σε μέτρια θερμοκρασία και το αφήνουμε να βράσει για περίπου 30'. Λίγο πριν το τέλος του βρασμού, προσθέτουμε το μαϊντανό και τον άνιθο.
Μόλις περάσει η ώρα προσθέτουμε το λεμόνι. Αφήνουμε να βράσει για άλλα 10΄-15΄. Μετά ρίχνουμε την κρέμα γάλακτος και αφήνουμε να βράσει λίγο ακόμα, για να δέσει η σάλτσα. Εγώ κάπου εδώ δυναμώνω λίγο τη θερμοκρασία, αλλά όχι στο τέρμα. Αν π.χ. η θερμοκρασία ήταν στο 5-6, την ανεβάζω στο 10. Συνήθως τη συνοδεύω με πουρέ ή πατάτες τηγανιτές. Αυτή τη φορά έφτιαξα ριγκατόνι.
Εδώ ξεχάστηκα, την παράβρασα και μου διαλύθηκε. Εσείς να προσέχετε!
Έφτιαξα και μια πίτα από εκείνα τα βιβλιαράκια που σας έλεγα ότι βρήκα την κιμαδόπιτα. Άνοιξα μόνη μου και το φύλλο! Μη βιαστείτε να ενθουσιαστείτε... Τέτοια αποτυχία δεν έχει ξαναγίνει. Μόνο που δεν έσκισα το βιβλιαράκι από τα νεύρα μου!
Καταρχήν δεν ξέρω για ποιο λόγο η συνταγή έγραφε ότι για το φύλλο έπρεπε να ζεστάνω το νερό μαζί με το λάδι... Αφενός κατακάηκα για να το ζυμώσω και αφετέρου στο σπίτι που την πήγα και η νοικοκυρά ανοίγει συχνά φύλλο, μου είπε ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Ναι μεν δεν πρέπει να είναι κρύο το νερό -για το λάδι ούτε συζήτηση- αλλά όχι και να τσουρουφλάει!
Βάλτε ότι έκανα κι εγώ ένα λάθος κι αντί να βάλω κάτω τα τυριά, άπλωσα πρώτα το μπρόκολο, ήρθε και ολοκληρώθηκε η "ομορφιά"! Φανταστείτε ότι αυτή τη φορά μου έδωσαν και τάπερ για το σπίτι, χρειάζεται να πω κι άλλα; Την πίτα τη λένε κανονικά πίτα με ανθότυρο και μπρόκολο. Στο σπίτι που την πήγα την ονόμασαν πίτα ταρτάν...
Τα σχεδιάκια με μάραναν...
Τη συνταγή δεν τη γράφω για να μη με βρίζετε μετά. Σκεφτείτε μόνο ότι για να μην σουτάρω τα κομμάτια που μου έδωσαν -σιχαίνομαι να πετάω φαγητό- την τσουρομάδησα, πήρα τη γέμιση και την έφτιαξα ομελέτα!
Μετά ένα γλυκάκι είναι ό,τι πρέπει! Σήμερα σας έχω 2! Ένα σιγουράκι κι ένα άστα να πάνε! Το σιγουράκι είναι ένας πάρα πολύ ωραίος χαλβάς με σοκολάτα, που βρήκα από την αγαπητή Loulou και το blog της "Σούζι έφαγες!...και ψευδεσαι... και τρως!" Όσοι αγαπάτε το χαλβά, θα ξετρελαθείτε με το πάντρεμα! Ωραίο και εύκολο γλυκάκι για υπογλυκαιμικές ώρες! Να είσαι καλά Loulou μου! Φιλάκια πολλά!
Και τώρα ηρθε η μεγάλη ώρα! Μουχαχαχαχα! Θυμάστε που τα περασμένα Χριστούγεννα προσπάθησα να φτιάξω τούρτα και βγήκε κορμός; Τότε είχα πάρει ζαχαρόπαστα για να κάνω τσαχπινιές και τελικά την κατάστρεψα και πετάχτηκε στα σκουπίδια, μιας και το συγκεκριμένο υλικό είναι κάπως ιδιαίτερο κι άμα χαλάσει... χάλασε!
Πριν λίγες μέρες όμως βρέθηκα στο κέντρο της Αθήνας βολτάροντας με την παπαγαλίνα στην Ευριπίδου. Αρχικός προορισμός μας ήταν το bahar, μιας και πολλά από τα μπαχαρικά δεν τα βρίσκω στα σούπερ της γειτονιάς μου. Eκτός των άλλων βρήκα φθηνά χρώματα ζαχαροπλαστικής, αλλά και διάφορα ζαχαρένια στολιδάκια. Είχαν και ζαχαρόπαστα, αλλά μόνο λευκή. Εγώ όμως ήθελα χρωματιστή, οπότε πήρα από 'κει αυτά που βρήκα και σ΄ένα άλλο κοντινό μαγαζί, βρήκα την πράσινη ζαχαρόπαστα που έψαχνα!
Η τούρτα ήταν επίσης ένα πάντρεμα συνταγών... Τα παντεσπάνια ήταν από συνταγή του Β.Δρίσκα και την εκπομπή που έχει στο ΣΚΑΪ "Γεύσεις στη Φύση" και που θα βρείτε εδώ http://www.skai.gr/tv/show/?showid=65014 (αναζητήστε την εκπομπή με ημ/νία 3/11)
Η βουτυρόκρεμα ήταν από τις συνταγές της παρέας και τη Sitronella, την οποία ευτυχώς και πέτυχα! Επίσης με βοήθησε πάαααρα πολύ -πάλι από το ίδιο site- βιντεάκι όπου έδειχνε βήμα προς βήμα πώς απλώνεται η ζαχαρόπαστα σε μια τούρτα.
Δυστυχώς όμως έκανα πολύ κακή επιλογή παντεσπανιών, μιας και έμοιαζαν με σοκολατόπιτες που σημαίνει πάρα - μα πάρα- πολύ γλυκά.Το θέμα είναι ότι συναρμολογώντας όλα αυτά, μαζί με τη ζαχαρόπαστα με την πρώτη κουταλιά, χτύπαγε κόκκινα το σάκχαρο για καμιά βδομάδα. Τη βρήκα λιγωτική και πολύ βαριά. Δεν είμαι φανατική των γλυκών κι αυτός ήταν ένας λόγος, για να τη δώσω κάπου που την εκτίμησαν λίγο παραπάνω από 'μένα! Πάντως κι εκείνοι την βρήκαν πολύ γλυκιά...
Εδώ έχω τις βουτυρόκρεμες. Τη μια τη χρωμάτισα με πράσινο χρώμα ζαχαροπλαστικής, ενώ στην άλλη έχω προσθέσει σοκολάτα κουβερτούρα.
Ιδού και τα παντεσπάνια
Το πρώτο άπλωμα με τη σοκολατένια βουτυρόκρεμα
Το δεύτερο με την πράσινη
Το τελικό πασάλειμμα έγινε με τη σοκολατένια
Μετά μπήκε στο ψυγείο όλο το βράδυ να πετρώσει και την επόμενη μέρα έβαλα και τη ζαχαρόπαστα.
Έχω βάλει επίσης και χρωματιστή ζάχαρη, ασημί και πράσινη όπως και πέρλες ζάχαρης! Τί λες τώρα!
Οι γνώστες ξέρουν ότι δεν έπρεπε να μου βγει τόσο χοντρή η ζαχαρόπαστα σε αρκετά σημεία. Τώρα -κατόπιν εορτής- το έμαθα κι εγώ! Την επόμενη φορά θα φροντίσω να την ανοίξω καλύτερα με τον πλάστη. Επίσης λίγο καλύτερο ίσιωμα δεν θα έβλαπτε! Δύσκολη η ρημάδα όμως. Έχε χάρη που το είχα βάλει πείσμα, μιας και η ήττα που είχα φάει τα προηγούμενα Χριστούγεννα ήταν συντριπτική.
Αυτά για σήμερα! Κλείνοντας να προλάβω(;) τυχόν φαρμακόγλωσσους και να πω ότι τα γαστρεντερικά μου θέματα οφείλονται σε ίωση κι όχι στις συνταγές μου! Συνεννοηθήκαμε; 
