Άγνοια κινδύνου (;)

Mε ρωτάς αν είμαι εντελώς ανόητη κι έχω τόσο μεγάλη άγνοια κινδύνου.
Δεν σου απαντώ, σε κοιτάζω χαμογελώντας. Χαμογελώ ενώ στο μυαλό μου έρχονται οι εικόνες με όλα αυτά τα "ριψοκίνδυνα" που έχω ζήσει.

Σκέφτομαι ότι μπορεί να έχεις δίκιο. Σκέφτομαι ότι η περιέργεια μπορεί όντως να σκοτώσει τη γάτα. Όμως ποτέ δεν με ένοιαξε. Ανέκαθεν χωνόμουν στις καταστάσεις με την αυτοπεποίθηση ότι ακόμα κι αν δεν βρω "χρυσό" μέσα στα "σκουπίδια", θα ξαναβγώ με μεγάλη ευκολία. Κι έτσι γίνεται μέχρι σήμερα... Το ξέρεις, το βλέπεις, αλλά εξακολουθείς να φοβάσαι για 'μένα.

Εκείνο που δεν ξέρεις όμως, είναι τί πραγματικά με τρομάζει... Τί με κάνει να ανατριχιάζω από φόβο.  Κάτι που εσύ θα θεωρήσεις αστείο, αλλά εμένα με κολλάει στον τοίχο και με πυροβολεί κάθε χρονιά, τα τελευταία 8 χρόνια. Είναι οι επερχόμενες βραδιές της γιορτής των Χριστουγέννων...

Εκεί να με δώ μάγκα μου πώς θα αντέξω για άλλη μια χρονιά. Να με δω πώς θα ξαναξεφύγω για άλλη μια φορά από τον κίνδυνο της τρομακτικής σιωπής εκείνων των ημερών.
Εσύ όμως δεν θα το δεις, δεν θέλω να το δεις. Θέλω να μείνω για πάντα στα μάτια σου ως η ανόητη με την άγνοια κινδύνου.

Something out of me flows...
Love so unrestrained flees

Slowly becoming less
My tears turn into seas...

I tore down the wall,
Armed well my own heart
Banished grief and pain
And made tear depart...

I'm not scared of the places
Where my heart hurts the most
I'm not scared of the moments
My mind is full of ghosts
I'm not scared of the words
That cut like a knife
I'm not scared of dreams,
When it's hard to survive the night

I hide from the world, my blurry eyes
I don't reach out for help, I never ask why
kind god refuses to hear my requests
Uncertainty chills the heart in my chest
Slowly becoming less
My tears turn into seas...

I'm not scared of the places
Where my heart hurts the most
I'm not scared of the moments
My mind is full of ghosts
I'm not scared of the words
That cut like a knife
I'm not scared of dreams,
When it's hard to survive the night