-->

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

Wonderful World

Ήταν μερικά χρόνια πίσω που έχασα σχεδόν τα πάντα, έμψυχα και υλικά. Ήταν τότε που "άδειασα" εντελώς από συναισθήματα και λειτουργούσα ως ένα κουρδιστό παιχνιδάκι. Τίποτα δεν με άγγιζε, τίποτα δεν άγγιζα.

Αμ άμα δεν πάθεις, δεν θα μάθεις λένε. Κι εγώ έμαθα να εκτιμώ καταστάσεις και μικρά καθημερινά πράγματα -με τον σκληρό τρόπο καθώς είμαι ολίγον ντουβάρι- αλλά έμαθα. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες που για τον πολύ κόσμο είναι παντελώς αδιάφορες, αλλά τράβηξα τον... ατράβηχτο μέχρι να καταλάβω, να συνειδητοποιήσω τί είναι πολύτιμο, όμορφο, γαλήνιο.

Τελευταία με όλη αυτήν την ανυπόφορη οικονομική κατάσταση, ξεστράτισα πάλι. Άρχισα να ξεχνάω τί έχει αξία, τί μπορεί να μου δώσει λίγη χαρά, λίγη ευχαρίστηση. Και φοβήθηκα... Φοβήθηκα ότι ξαναγίνομαι αγνώμων. Ναι θέλω τα καλύτερα -ποτέ δεν θα πάψω να τα αναζητάω- αλλά δεν θέλω να είμαι αχάριστη γι' αυτά που απέμειναν από τότε.

Και θυμήθηκα το παρακάτω τραγουδάκι. Πες τα εσύ ρε Joey που τα λες και καλύτερα! 




ΥΓ. Το τσιγάρο να δω πότε θα κόψω...!!!




2 σχόλια:

  1. Τελικα μονο αμα ''χασεις'' κατι , διαπιστωνεις την αξια του!
    Και το πιο πολυτιμο αγαθο που μας εδωσε ο Θεός ειναι η υγεία.
    Ας προσεχουμε για να εχουμε!!!!!
    Και να λεμε και ενα ''ευχαριστω''!

    Υ.Γ γιατί δεν δοκιμαζεις ενα ηλεκτρονικο τσιγάρο?

    Σε χαιρετω και εγω με ενα πολυ ωραιο τραγουδακι.
    http://www.youtube.com/watch?v=_ELftjE248E

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν συμφωνώ απόλυτα καλή μου. Σαφώς την υγειά μας να 'χουμε, αλλά και χρήμα να τη συντηρούμε! Σκληρή διαπίστωση από την άσχημη εποχή που αναφέρω, καθώς η... δημόσια υγεία στοιχίζει πολύ, πάαααααρα πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μπορείτε να εκφέρετε οποιαδήποτε αντίθετη άποψη στα σχόλιά σας, αλλά παρακαλώ να είστε ευγενείς. Βαριέμαι να τσακώνομαι.