Γιατί;

Τί γιατί αγάπη μου; Μα επειδή είσαι ΠΑΝΗΛΙΘΙΑ

(Ενημέρωση για όποιον αποφασίσει να διαβάσει παρακάτω... Αυτή τη στιγμή δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν θα σας κακοφανεί το λεξιλόγιό μου, πραγματικά δεν μου καίγεται καρφί. Όποιος δεν αντέχει, ας μην διαβάσει.)

Και μπαίνω στο θέμα...
Είμαι η μόνη υπαίτια που η Sneezy (κοριτσάκι ήταν τελικά) δεν υπάρχει πια. Το μόνο που έκανα η ηλίθια, είναι να της παρατείνω τη ζωή από τον κάδο απορρημάτων που τη βρήκα, μέχρι το σπίτι μου. Το σπίτι μου που τελικά την αποτελείωσε με τις μαλακισμένες ιδέες μου. Να χέσω τις αντιβιώσεις, τα κολλύρια, την έξτρα γατοτροφή για μικρά γατάκια, τις ώρες του παιχνιδιού, των χαδιών και όλα όσα ΝΟΜΙΖΑ ότι πρόσφερα σ'αυτό το τόσο ταλαιπωρημένο ζώο. Να τα χέσω όλα, τη στιγμή που έκανα το χειρότερο...

Για να μην βγει η Sneezού στο μπαλκόνι αφού δεν έβλεπε καλά και φοβόμουν ότι θα πέσει από κάτω, αλλά και να μπορεί να μπαίνει  φως και καθαρός αέρας από την μπαλκονόπορτα, είχα βάλει ένα πολύ χοντρό, φαρδύ και βαρύ κομμάτι ξύλου που της έκλεινε την έξοδο προς το μπαλκόνι...
Το είχα στηρίξει από μπροστά με άλλα βαριά πράγματα ώστε να μη γυρίσει το ξύλο και έχουμε ατυχήματα. Όμως δεν πρόσεξα, δεν υπολόγισα σωστά ότι η γατουλίνα είχε δυναμώσει, ψιλομεγαλώσει και είχε καταφέρει να μετακινήσει ένα από τα στηρίγματα με το κεφαλάκι της, προσπαθώντας να βγει έξω στις γλάστρες μου. Δεν σκέφτηκα η βλαμμένη πόσο εύκολο θα ήταν να το μετακινήσει πάνω σε ένα γλυστερό πάτωμα...
Κι έτσι εχθές το βράδυ κι ενώ ήμουν εδώ στον υπολογιστή, άκουσα έναν δυνατό θόρυβο. Πετάχτηκα κι έτρεξα στο σαλόνι όπου είδα το ξύλο να έχει γυρίσει να έχει χτυπήσει πολύ άσχημα τη γατουλίνα, η οποία σπαρταρούσε στο πάτωμα μέσα στα αίματα. Αμέσως μετά έμεινε αναίσθητη αλλά ανάπνεε... Την καθάρισα γρήγορα από τα αίματα και διαπίστωσα τα χειρότερα. Η μικρούλα δεν είχε κανέναν εξωτερικό τραυματισμό, όλο το αίμα είχε βγει από το στόμα κι αυτό ήξερα ότι δεν σήμαινε τίποτα καλό...

Τσακίστηκα να βρω χρήματα καθώς τέλη του μήνα δεν υπάρχει σάλιο. Αυτοκίνητο δεν έχω κι έτσι επίσης τσακίστηκα να βρω εφημερεύον κτηνιατρείο-κλινική κάπου σχετικά κοντά μου, αφού ο κτηνίατρός μου ήταν απών λόγω διακοπών.
Στα υπόψιν... Οι 24ωρες κλινικές μόνο 24ωρες δεν είναι, όχι τέτοια εποχή τουλάχιστον. Να παίρνω τηλέφωνο και να βγαίνουν τηλεφωνητές... Να παίρνω στα κινητά τους και να μην το σηκώνουν... Για να μην μακρηγορώ κάποια στιγμή αργά το βράδυ πέτυχα μια κλινική, όπου εδέησε κάποιος να μου απαντήσει για να μου πει να την κρατήσω στο σπίτι τη νύχτα κι αν τα έχει καταφέρει μέχρι το πρωί, τότε να την πήγαινα. Ξάπλωσα δίπλα της στον καναπέ και  έτσι βγάλαμε τη βραδιά....
Το πρωί ανάπνεε ακόμα αλλά δεν είχε καμιά άλλη αντίδραση. Βρήκα μια κτηνίατρο στην περιοχή μου η οποία μου έδωσε το τηλέφωνο ενός συναδέλφου της ο οποίος είναι και χειρουργός. Μαλλιά κουβάρια φτάσαμε με την φίλη μου την Άλις στο κτηνιατρείο του.
Ε και; Η ακτινογραφία έδειξε βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις μη αναστρέψιμες. Ο κτηνίατρος, μου είπε ότι εξαρχής δεν υπήρχε σωτηρία. Το ζώο αργοπέθαινε... Και είχε έρθει η ώρα της μεγάλης απόφασης, αυτή της ευθανασίας. Και αυτό ήταν το τέλος...  H Sneezούλα ξεκουράστηκε πλέον.

Αυτό το  γατουλίνι που είχε την ΑΤΥΧΙΑ να πέσει στα χέρια μου δεν υπάρχει πια. Τί κι αν κλαίω, τί κι αν με βρίζω, τί κι αν τα έχω σπάσει όλα εδώ μέσα, η Sneezy δεν γυρίζει πίσω.

Πήγα να κάνω ένα καλό και τελικά η ανικανότητα και η απροσεξία μου τα 'χεσε όλα. Τόσα γατάκια έχω "αναστήσει" όλα αυτά τα χρόνια και έκανα τη μαλακία σ'αυτό το αξιαγάπητο ζωάκι. Πώς το έκανα εγώ αυτό; Το μόνο που μπορώ να πω είναι...

Εύγε μαλάκω Sel

Nα ευχαριστήσω δημόσια την επί 28 χρόνια συνοδοιπόρο μου και  καλύτερή μου φίλη Άλις, η οποία μου δάνεισε χωρίς δισταγμό τα χρήματα που χρειαζόμουν. Ακόμα για το τρέξιμο που έκανε σήμερα μαζί μου στο κτηνιατρείο, καθώς και για την παρουσία και την συμπαράστασή της όταν έθαβα την μικρή Sneezούλα. Να της ζητήσω συγνώμη για όλο αυτό το ψυχολογικό σοκ που έχει υποστεί και που την επηρέασε πάρα πολύ άσχημα.

Επίσης να αναφέρω την κα Κανοπούλου Ματίνα, κτηνίατρο που αν και δεν ήμουν πελάτισσά της, ενδιαφέρθηκε για μας, επικοινώνησε αμέσως με τον κτηνίατρο - χειρουργό κο Κλαμαριά εξήγησε την κατάσταση και μας έστειλε συστημένες.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον κο Λυκούργο Κλαμαριά http://www.klms.gr/showprodlist.asp?catid=2 για την άμεση εξυπηρέτηση και την ιδιαίτερα ανθρώπινη αντιμετώπισή του κι ας μην μας είχε ξαναδεί.

Επειδή έχω βουλιάξει στη στεναχώρια και στην ενοχή, θα απουσιάσω κάποιες μέρες από το blogoχώρο.

Η Sneezού 2 μέρες πριν το ατύχημα...

Δεν ξέρω τί να σου γράψω μικρή μου, εκτός από ένα συγνώμη....