Η ιστορία του μικρού Sneezy

Να γκρινιάξω Σαββατιάτικα; Τί να γκρινιάξω δηλαδή, τα βρισίδια θα αρχίσω και άντε να με μαζέψετε!
Θα μου πείτε γιατί έχω νευριάσει... Γιατί βρήκα ένα γατί πεταμένο σε κάδο απορρημάτων. Δεν το άφησαν κάπου αλλού... Όχι, σε κάδο απορρημάτων θαμμένο κάτω από τα σκουπίδια. Ξέρετε πώς λειτουργούν τα απορρηματοφόρα; Ξέρετε τί μηχανισμό έχουν μέσα που κομματιάζει τα σκουπίδια για να χωρέσουν όλο και περισσότερα; Μη σας δείξω βιντεάκια, γιατί θα πάθετε μαύρη κατάθλιψη.

Αν και δεν συμφωνώ μ' αυτό που θα πω τώρα - αλλά το μη χείρον βέλτιστον- άστο το ζώο κάπου σε ένα παρκάκι, σε έναν πεζόδρομο... Μπορεί κάποιος να το βρει και να το μαζέψει. Στον κάδο όμως; Πού στο διάολο να το ανακαλύψει; Μόνο από μεγάλη τύχη μπορεί να γίνει κάτι, αλλιώς είναι καταδικασμένο σε έναν βίαιο θάνατο.
Δεν με νοιάζει αν κάποιος δεν θέλει ζώα στο σπίτι του, γούστο του, κέφι του και δεν λέω κουβέντα πάνω σε αυτό. Αλλά το δεν θέλω ζώα στο σπίτι, από το γουστάρω να τα σκοτώνω και μάλιστα με τους πιο άγριους τρόπους έχει πάαααρα πολύ μεγάλη διαφορά. Σιχτίρ ανεγκέφαλοι...

Συμφωνώ ότι τα αδέσποτα είναι μεγάλη πληγή, αλλά για να αναρωτηθούμε λίγο... Από πού προέκυψαν;  Μα από όλους εμάς που παίρνουμε κάποιο κατοικίδιο για κάνα δυό μηνάκια, μετά αποφασίζουμε ότι δεν μπορούμε να συμβιώσουμε και τα αμολάμε στο δρόμο. Και μετά αυτά πολλαπλασιάζονται και πολλαπλασιάζονται και γεμίζει ο τόπος γατιά και σκυλιά που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, γεμάτα ασθένειες, φόβους που τα κάνουν εως και επιθετικά και μετά παραπονιόμαστε...

Μην το πάρεις καθόλου ρε φίλε ή κι αν έκανες το "λάθος" να το πάρεις μην το αμολάς στο δρόμο... Βρες του ένα σπίτι, είτε εδώ είτε στην επαρχία. Συνεννοήσου με τον κτηνίατρό σου για να σε βοηθήσει. Επίσης υπάρχουν σύλλογοι που μπορούν κι αυτοί να βοηθήσουν. Είναι αρκετά δύσκολο δε λέω, ειδικά αν το ζώο δεν είναι ράτσας, αλλά κάνε κάτι κι άσε τις εύκολες λύσεις (;) κατά μέρους. Από την ώρα που το πήρες είσαι υπεύθυνος γι' αυτό. Αλλά αν δεν υπάρχει φιλότιμο, τί ψάχνω για υπευθυνότητα;

Ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω τον Sneezy! Tον ονόμασα έτσι γιατί φταρνίζεται διαρκώς! Ο Sneezy λοιπόν βρέθηκε σε κάδο απορρημάτων εχθές την ώρα που πήγαινα στην οδοντίατρο. Έψαχνε ένας ξένος στα σκουπίδια (πολύ συχνό και πάρα πολύ θλιβερό φαινόμενο στην πρωτεύουσα) και την ώρα που τράβαγε κάτι πλαστικά, τσουπ! εμφανίστηκε και το γατί! Παρακολουθούσα από απέναντι περιμένοντας  να σταματήσουν τα αυτοκίνητα για να φτάσω εκεί που υπήρχε ο κάδος. Μέχρι να γίνει αυτό, ο ξένος το είχε βγάλει, του είχε δώσει δυο τρία χαδάκια και το είχε αφήσει μπροστά από τον κάδο. Όταν επιτέλους έφτασα, είδα ένα σκατουλάκι (!) 1μιση μηνός περίπου, κοκκαλωμένο από το φόβο, με ένα μουτράκι κατατσιμπλιασμένο, να φταρνίζεται συνεχώς.
Και τώρα τί κάνεις Πηνελοπίτσα; (εγώ είμαι αυτή) αναρωτήθηκα απελπισμένη. Δύο γάτες στο διαμέρισμα είναι ήδη πολλές, αλλά κι αυτό το έρμο πώς να το αφήσεις έτσι; Το βούτηξα λοιπόν και γύρισα τρέχοντας στο σπίτι για να το αφήσω και να ξαναφύγω, αφού στο τέλος θα έχανα το ραντεβού στην οδοντίατρο!

Μόλις τελείωσα από το ραντεβού μου, πέρασα από το φαρμακείο, πήρα τα απαραίτητα και με το που γύρισα σπίτι ξεκίνησα τις θεραπείες. Κολλύριο μπας και σώσουμε τα ματάκια, ειδικά το ένα είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση, αντιβίωση για το αναπνευστικό και προσεκτικό ξεψύλλιασμα, γιατί καλά τα ζώα αλλά μη γεμίσουμε και ψύλλους! Το να είσαι φιλόζωος δεν σημαίνει αυτόματα κι ανεύθυνος. Αυτά σαν αρχή μέχρι που να τον πάω μια τσάρκα στον κτηνίατρο!

Ο μικρός Sneezy είναι όλα τα λεφτά!  Ανάβω το φως;  Έρχεται και κάνει κουλαμάρες! Προσπαθεί ο κακομοίρης να παίξει, αλλά δεν βλέπει καλά κι έτσι βασίζομαι περισσότερο στον ήχο. Κάνω θόρυβο για να επικεντρωθεί και να προσανατολιστεί, κι εκείνος προσπαθεί! Σβήνω το φως; Ξερός στον ύπνο ο Sneezy! Τί στο καλό; Με διακόπτη δουλεύει αυτό το γατί;

Με τα 2 κορίτσια μου δεν έχει καμία επαφή. Τον έχω καραντίνα στο χωλ, γιατί δεν θέλω να κολλήσει κάτι τις έτερες ημίαιμες αριστόγατές μου! Αφήστε που θα τον κάνουν σουβλάκι! Πρώτα θα τον κάνω καλά και θα τον τσουπώσω λίγο και μετά σιγά σιγά θα γνωρίσει τις κυρίες του σπιτιού!

Αυτόν τον γατούλη αφού τον σενιάρω, θα προσπαθήσω να τον δώσω. Είχα και παλιότερα 3 ζώα στο σπίτι και με χίλια ζόρια τα έβγαλα πέρα στο οικονομικό, αλλά και στο χώρο που μοιράζονταν. Παρ' όλα αυτά τα κράτησα για κάποια χρόνια, μέχρι που η μεγάλη μου έφυγε από καρκίνο, αλλά και από γεράματα.

Για την ώρα απολαύστε τον καταταλαιπωρημένο -και τυχερούλη- Sneezάκο! Οι φωτογραφίες δεν είναι πολύ καλές, γιατί κουνιόταν συνέχεια το ατιμούλικο! Κάτι θα καταλάβετε όμως...!!!

Πάρτε και κάποια γατίσια βιντεάκια!

Το πρώτο βίντεο μάλλον περιγράφει την πρώτη συνάντηση 

της Νινής με τον Sneezy!

Χα,χα,χα,χα!

 Αυτό το βρήκα απλώς γλυκούλι!