Ένα κοινωνικό κι όμορφο Σαββατοκύριακο!

Γενικά δεν είμαι πολύ κοινωνικό άτομο. Ίσως να φταίει και η δουλειά που έχει να κάνει με πολύ κόσμο κι έτσι όταν γυρίζω σπίτι μου δεν θέλω να ακούω κιχ (άντε μόνο κάνα μιαου από τα γατιά μου). Μου αρέσει να είμαι μόνη και στο τσακίρ κέφι, να έρχεται ή να πηγαίνω εγώ στο σπίτι κάποιας φίλης. Την πολυκοσμία δεν την μπορώ.
Έλα μου όμως που έρχονται και κάποιες περίοδοι που είτε λόγω κοινωνικών υποχρεώσεων, είτε γιατί έγώ η ίδια έχω πάθει κρίση κοινωνικότητας, είμαι στα μέσα και στα έξω μαζί με άλλους πόσους νοματαίους! Τον τελευταίο καιρό κάπως έτσι πάει.

Το Σάββατο ήμουν σε γιορτή Κωνσταντίνου (ετεροχρονισμένη από το Μάη!!!!). Εκεί βρήκα καλούς γνωστούς που είχα να συναντήσω 4 χρόνια και πέρασα εξαιρετικά! Κοψίδια στις ψησταριές αφού υπήρχε χώρος σε κήπο για 3 ψησταριές παρακαλώ και γύρω στα 20 άτομα ξέχωρα τα παιδιά τους, να τρώμε, να πίνουμε, να γελάμε. Τίποτα δεν με χάλασε κι απ΄ό,τι κατάλαβα όλοι είχαμε την ίδια ανάγκη... Να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα και να περάσουμε όσο το δυνατόν γινόταν καλύτερα. Κι έτσι κι έγινε! Γύρισα αργά το βράδυ βόας από τη μάσα, αλλά και αρκετά κουρασμένη. Είχα ξεσυνηθίσει βλέπετε!

Σήμερα το μεσημέρι είχαμε κανονίσει με την φίλη papagalos28 να περάσει μια τσάρκα από το σπίτι. Εδώ να πω ότι οι δικές μας τσάρκες -η μια στο σπίτι της άλλης- είναι αρμένικες βίζιτες! Περνάμε ώρες μαζί και κάνουμε ό,τι μας έρθει ανάλογα με τα κέφια. Βόλτες στο νετ, κάνα καλό θριλεράκι στο dvd, ατελείωτες ώρες συζητήσεων και αναλύσεων (στο ζώδιο της Παρθένου βλέπετε η κα papagalos, γίνεται να μην τραβήξει 5-6 αναλύσεις;) Χα,χα,χα,χα!
Και φυσικά... φαΐ!

Πριν λίγο καιρό είχα φτιάξει μια κολοκυθόπιτα με cottage cheese από την αγαπητή μου Έλενα και το Συνταγές της καρδιάς. Λίγο πριν όμως είχα βρει κι άλλη μια, από την Ελένη και το blog της Μαγειρική με Φαντασία, την οποία την λέει πίτα με κολοκυθάκια, τυρί φέτα και γιαούτι χωρίς φύλλο.
Αυτή τη φορά λοιπόν αποφάσισα να φτιάξω την κολοκυθόπιτα της Ελένης. Ειλικρινά δεν ξέρω ποιά να σας πρωτο-προτείνω!!!! Κι αυτή ήταν μια εκπληκτική πίτα (λέω ήταν γιατί δεν υπάρχει πια!), χωρίς δυσκολία, γρήγορη και πεντανόστιμη!

Επίσης είχα φτιάξει γίγαντες με λουκάνικα, μπριζόλες χοιρινές μαριναρισμένες με μαγιονέζα, μουστάρδα, ρίγανη, θυμάρι και βασιλικό, λίγες πατάτες τηγανιτές και μια χωριάτικη σαλάτα για να παίξουν στη σέντρα! Ψωμί είχα ξεχάσει να πάρω, οπότε έβγαλα κριτσινάκια πολύσπορα!
Στη φώτο οι μπριζόλες φαίνονται λίγο πιο μαύρες από το κανονικό, αλλά τώρα είναι πολύ αργά να βγάλω άλλη, αφού ξεκουράζονται στα στομάχια μας!

Ευτυχώς για 'μένα, της παπαγαλίνας τα χεράκια πιάνουν καλύτερα στα γλυκά απ΄ό,τι τα δικά μου! Έτσι έφερε μια τούρτα που έφτιαξε από την Tante Kiki! Νομίζω ότι είναι αυτή εδώ Σοκολατένα τούρτα τύπου Sacher Torte  Ελπίζω να μην κάνω λάθος, αλλά κι αν κάνω... Papagalooooos! Bάλτη παρακαλώ στο δικό σου blog με το σωστό όνομα!
Έτσι μετά το φαγητό, συρθήκαμε μέχρι το σαλόνι για να πιούμε τον καφέ μας και να φάμε το γλυκάκι μας!

Πριν λίγο ξεμπέρδεψα εντελώς από την κουζίνα και τώρα κάθομαι χαλαρή στον υπολογιστή μου, παρέα με την κυρά Νινή!

Η φώτο είναι πιο παλιά, αλλά έτσι κάθεται και τώρα. Πληκτρολογώ με κόπο όπως μπορείτε να καταλάβετε!

Καλό βράδυ σε όλους κι εύχομαι να περάσατε κι εσείς τόσο ευχάριστα όσο κι εγώ!