Me, Alice & food! :P

Χαιρετώ τους φίλους μου! Όπως βλέπετε δεν έλειψα πολύ. Αν και με παίδεψε το διαόλι, τώρα όλα καλά (νομίζω!).
Τα παρακάτω είχα σκοπό να τα αναρτήσω την Κυριακή, αλλά με πρόλαβε το pc και τα θεματάκια του!

Περιέγραφα λοιπόν τί ωραία που είχα περάσει με την φίλη μου την Άλις, όταν με επισκέφτηκε το Σάββατο! Για την Άλις έχετε ακούσει κι άλλες φορές κι έχετε καταλάβει ήδη ότι είναι το κολλητάρι μου εδώ και πολλάαααα χρόνια! Τόσα πολλά που δεν κατάλαβα πότε ήταν που μιλούσαμε για τα γκομενικά μας και τώρα μιλάμε για λουμπάγκα και πιέσεις! Αυτά έχει η ζωή.
Το καλό της υπόθεσης είναι ότι με το πέρασμα του χρόνου, μπορεί ναι μεν να μεγαλώσαμε εμείς, αλλά μεγάλωσε και έγινε πιο ισχυρή και η φιλία μας. Δεν θα σας πω ότι δεν τσακωθήκαμε ποτέ, φυσικά και έχουμε τσακωθεί, αλλά ουδέποτε επειδή επιχείρησε η μια να βγάλει το μάτι της άλλης. Εξάλλου δεν θεωρήσαμε ότι τα -όχι συχνά ομολογώ- μικροκαυγαδάκια και μουτράκια είναι τόσο δυνατά ώστε να χαλάσουν ένα τέτοιο δέσιμο. Χαλαρή και ελεύθερη η φιλία μας γι' αυτό πιστεύω έχει κρατήσει και τόσα χρόνια.

Βέβαια ποτέ δεν γλυτώνω τη μουρμούρα της όταν έρχεται σπίτι μου! Κι αυτό γιατί μ' αρέσει να ταϊζω τους καλεσμένους μου! "Πάλι θα φάμε; Δεν μπορούμε να πιούμε απλώς ένα καφέ μέσα σ' αυτό το σπίτι;" Όχι ρε! Εδώ δεν τη βγάζεις καθαρή με έναν καφέ! Έστω κι ένα μεζεδάκι θα υπάρχει για να παίξει στη σέντρα.

Έτσι λοιπόν ξέροντας ότι θα έρθει μεσημέρι έφτιαξα κάνα δυό μεζεδάκια για να τσιμπήσουμε. Πρώτα και καλύτερα τα διαφορετικά μπιφτεκάκια της Έλενας από το Συνταγές της Καρδιάς! Αυτά τα μπιφτέκια τα έχω ξαναφτιάξει και ξαναφτιάξει... αλλά μου άρεσαν τόσο πολύ που τα έχω "υιοθετήσει"! Η Άλις δεν είχε τύχει να τα δοκιμάσει και το Σάββατο έγλυφε τα δάχτυλά της! Πολλά μπράβο και από τη φίλη μου, έχεις Έλενα! Τα συνόδευσα με πατάτες με γάλα, που μου είχε πει κάποτε κάποια κυρία.

 Σαν μεζεδάκια έπαιξαν και τα σουδάκια της Γωγούλας από το Νόστιμες Συνταγές της Γωγώς! Δεν ξέρω πώς θα σας φανούν, αλλά επειδή δεν ήξερα τί γέμιση να βάλω, έκανα ένα μείγμα από τυρί κρέμα, ροκφόρ και κρεμμυδάκι φρέσκο ψιλοκομμένο, έγιναν σαν "πάστα" ένα πράγμα και στο τέλος πρόσθεσα από ένα κομματάκι ζαμπόν του τοστ. Γωγώωωω! Τιμήθηκαν δεόντως, έστω κι αν η γέμιση που έβαλα, ήταν ολίγον προχειροδουλειά! Η ζύμη τους ήταν καταπληκτική! Μιααααααμ!

Όπως είπα αυτά που έφτιαξα, ήταν περισσότερο για μεζεδάκι, παρά για κανονικό φαγητό. Έτσι για μάσα δεν έφτιαξα κάτι άλλο! Φυσικά συνοδεύτηκαν και από τα ανάλογα...!!!! Ουζάκι για την Άλις, μπύρα για 'μένα!

Ε μετά να μην πιούμε και ένα καφεδάκι; Πάει πολύ μετά το φαγητό! Σκέτο ήθελε η Άλις, ενισχυμένο εγώ! Οπότε έβγαλα το συννεφιασμένο κέϊκ κανέλας με ελαιόλαδο που είχα φτιάξει από τη Vita από το Κρήτη: Γαστρονομικός περίπλους! Δεν ξέρω γιατί το έχει ονομάσει συννεφιασμένο, πάντως εμάς έλαμψαν τα πρόσωπά μας από τη νοστιμιά του! Ένα πολύ ωραίο κέϊκ που επίσης "υιοθετείται" ως αγαπημένο! Γειά στα χέρια σου Vita!

Είχαν περισσέψει όμως και σουδάκια, οπότε τα καραμέλωσα και τα γέμισα με μερέντα γιατί βαριόμουν να βρω και να φτιάξω κάποια γλυκιά γέμιση (ουστ μαρή τεμπέλα)!
Εδώ την πάτησα... Και το 'λεγε η Γωγώ... Προσέξτε την καραμέλα... Κι εγώ την έκανα τσιμέντο! Πάει να δαγκώσει η Άλις ακούω ένα κρουουουτς! Καλέ τί είναι αυτό;;; ρώτησα... "Η καραμέλα...", μου απάντησε. Αλλά συμπλήρωσε... "Μη σε νοιάζει ρε! Αν την κρατήσεις λίγο στο στόμα σου, λιώνει και μαλακώνει!"
Πέρα της μπούρδας που έκανα και που ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιά ήταν(!) αν τα παπάριαζες λίγο μέσα στο στόμα σου, ήταν φφφφφφφανταστικά έστω και με μερέντα! Χαααα,χα,χα!
Και ιδού η φώτο με το κέϊκ, τα σουδάκια και τα καφεδάκια!

Η Άλις μου είπε ότι δεν θα ξαναπατήσει σπίτι μου γιατί θα την χοντρύνω. Ψέματα λέει! Θα ξανάρθει και θα ξανάρθει και θα δοκιμάζουμε και θα ξαναδοκιμάζουμε τις όμορφες συνταγές των blogoφίλων μου! Αρκεί να τις πετυχαίνω...!!!!

Να είστε όλοι καλά, να έχετε ένα όμορφο μεσημέρι και χαίρομαι που είμαι και πάλι εδώ! Φιλιάααα!