Πόσες αυτοπραγματώσεις κάνατε σήμερα;;;;

Μέρες έχουμε να τα πούμε! Τί κάνετε; Ελπίζω καλά! Εγώ αυτές τις μέρες έκοψα βόλτες σε διάφορα σπίτια. Γιορτές, γενέθλια... πλάκωσαν όλα μαζί! Σε μια από τις τσάρκες μου, έκανα και μια συζήτηση την οποία είχα ξανακάνει στο παρελθόν άλλες δυό φορές με διαφορετικά άτομα.

Και η απορία μου παραμένει...!!! Πώς κάποιοι άνθρωποι περιμένουν να φτάσουν στην αυτοπραγμάτωση, στην υπέρβαση, στην θέωση (και την αποθέωση μη σας πω!)  χωρίς να έχουν πρώτα εκπληρώσει τις εγκόσμιες "υποχρεώσεις" τους;;;

Βλέπετε θεωρούν ότι με τον υπέρμετρο -κακό- εγωισμό θα πετύχουν τις αυτοπραγματώσεις... Α ρε κούνια που τους κούναγε! Θα είναι μόνιμα με ένα βλέμμα κενό (που το δικαιολογούν ως υπέρ-σκεπτόμενο) και θα τους προσπερνούν οι πάντες και τα πάντα. Κλεισμένοι για πάντα (;) μεσα στο "κουτί" μακριά από τους κοινούς θνητούς, φιλοσοφώντας περί ανώτερων ιδεών που δεν πρόκειται ποτέ να φτάσουν... 

Σαν να σας ακούω... "Τί μας λες ρε Sel μεσημεριάτικα ; " Τί να σας πω κι εγώ για όλα αυτά τα υψηλά ιδεώδη, που αν δεν έχετε πάει πανεπιστήμιο, αν δεν έχετε 40 μεταπτυχιακά, θέλετε να καταλάβετε όοοοολες αυτές τις βαρύγδουπες έννοιες; Πφφφφφφ! (τίγκα στην ειρωνεία η παράγραφος!) 


Εμείς οι υπόλοιποι, οι αδαείς, οι άσχετοι κακομοίρηδες, ας συνεχίσουμε να γελάμε, να κλαίμε, να συμπονάμε, να βοηθάμε, να ακούμε, να μοιραζόμαστε, να λυπόμαστε, να χαιρόμαστε, να θυμώνουμε, να αγαπάμε, να έχουμε ένα βλέμμα ζωηρό που μαρτυρά όλα μας τα συναισθήματα και πού ξέρετε; Μπορεί να την βγούμε τρελά σε όλους αυτούς τους "φιλοσοφημένους". Διότι οι προαναφερόμενες έννοιες θέλουν πολλή δουλειά κι όχι αδιαφορία, υπεροψία, φανφαρονισμούς και σοβαροφάνεια.


Α ρε Joey!!!  Πόσο όμορφα κι απλά τα λες κι ας είναι διασκευή. Mου αρέσει γιατί είναι χαρούμενο! Γιατί γουστάρω που εχθές το πρωί, το είχα βάλει δυνατά και ενώ καθόμουν στο μπαλκόνι, ξεπρόβαλε το κεφάλι του γείτονά μου (του Λευτεράκη ντε!) από το διαχωριστικό τζάμι του μπαλκονιού, και με ένα πλατύ χαμόγελο... "Κέφια σήμερα Sel;" Ναι Λευτέρη, δεν είναι υπέροχη η μέρα;" "Ναι Sel, είναι πράγματι υπέροχη! Καλημέρα!"

I see trees of green, red roses too
I see them bloom for me and you
And I say to myself
What a wonderful world

I see skies of blue and clouds of white
Bright sunny days, dark sacred nights
And I think to myself
What a wonderful world

The colors of the rianbow are so pretty in the skies
Are also on the faces of people walking by
I see friends shaking hands saying
How do you do?
They're really saying
I love you

I see babies cry, I watch them grow
They'll learn much more than I'll ever know
And I think to myself
What a wonderful world
Yes, I think to myself
What a wonderful world

And I say to myself
What a wonderful world

Να έχετε μια υπέροχη εβδομάδα!

ΥΓ. Η ειρωνεία του κειμένου ήταν εσκεμμένη. Έχω τους λόγους μου. Άλλωστε ανήκω κι εγώ στους "αδαείς", άρα έχω δικαιολογία για την μικρότητά μου! Αλίμονο στους εξέχοντες! ;)