Κουσούρια. Ε και;

Δεν ξέρω για εσάς, πάντως εγώ έχω διάφορα μικρά, χαζά(;) θέματα που είτε μου τη δίνουν τρελά, είτε τα ευχαριστιέμαι στο έπακρον.
Είναι αυτά που μπορεί να με "φυτιλιάσουν" μέσα σε 1 λεπτό ή με κάνουν να έχω το χαμόγελο της Colgate! Ε είπα να μην τα βάλω όλα, αλλά καμιά δεκαριά έτσι δειγματοληπτικά!

10 μικροπράγματα που...

1. Να μην μπορώ να κοιμηθώ μεσημέρι Κυριακής, γιατί ο ένοικος που αποφάσισε να κάνει τον κοιν/στο χώρο της πολ/κίας αποθήκη του, θέλει να μαστορέψει στις 3.15 το μεσημέρι...

2. Να ισιώνω το μαλλί με σεσουάρ, ψαλίδια κλπ να το κάνω πρόκα και μόλις κάνω να βγω από το σπίτι, να ανοίγουν οι ουρανοί και να ρίχνει καρεκλοπόδαρα. Στο τέλος να φτάνω στον προορισμό μου με το μαλλί σε σχήμα πορτατίφ από το  φριζάρισμα...

3. Να επιτρέπουν τη χρήση μουσικών οργάνων από άσχετους οργανοπαίκτες. Πριν λίγο καιρό αποκτήσαμε μαθητευόμενο κλαρινιτζή στην πολ/κία μας... Νιώθω σαν να έχω γείτονα τον Τίμο Σταμάτη από τους "Μεν και τους Δεν"... Και εκτός αυτού...  ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΣΤΑ!

4. Να πηγαίνω να περάσω απέναντι σ' ένα στενό, βλέποντας μέεεεεεετρα μακριά να έρχεται αυτοκίνητο με το πάσο του και με το που με βλέπει να πατάει τρελό γκάζι για να περάσει πρώτος...  Δεν καταλαβαίνω, έκανα κάτι;

5. Να ψάχνω τελευταία στιγμή για κάτι που ήμουν σίγουρη για το πού το έχω αφήσει και να μην το βρίσκω. Η χειρότερή μου είναι ότι όταν δεν το χρειάζομαι πια, να το μπροστά στα μούτρα μου (τώρα έχω χάσει το παλτό μου, μπορεί να το βρω το δεκαπενταύγουστο...)

6. Να πηγαίνω να ανάψω το φως του διαδρόμου στην πολ/κία γυρίζοντας το βράδυ από τη δουλειά, για να βλέπω να ξεκλειδώσω την πόρτα μου και κατά λάθος να βαράω το κουδούνι του Λευτεράκη. Αλήθεια γιατί βάζουν τους διακόπτες των φώτων, ακριβώς δίπλα στα κουδούνια;

7. Να είμαι έξω για φαγητό, να φοράω την ωραία μου την μπλούζα ή το πουκάμισο και κάποιος να μου πει "πρόσεξε μη λερωθείς". Πριν τελειώσει την κουβέντα του, η μπουκιά μου έχει προσγειωθεί στο αγαπημένο μου ρούχο και ο λεκές καμαρώνει σαν παράσημο τιμής...

8. Να είμαι τουαλέτα, να χτυπάει το τηλέφωνο μέχρι εξαντλήσεως χρόνου κλήσης, να το κλείνουν, να ξαναπαίρνουν ΚΑΙ να ξαναπαίρνουν στο καπάκι... Να τρέχω με τα βρακιά στα χέρια να το σηκώσω (δεν μπορεί, για να επιμένουν τόσο κάποιος πέθανε) και... "Έλα βρε! όλα καλά; τα νέα σου! τί κάνεις;" Πίστεψέ με, δεν θέλεις να μάθεις τί κάνω...

9.  Να τρώει κάποιος με το στόμα ανοιχτό... Γιατί πρέπει να βλέπω τη διαδικασία της μάσησης σε όλο της το μεγαλείο; Και ακόμα χειρότερα, γιατί να μιλάει ταυτόχρονα και 'γω να κάνω σαν εκκρεμές δεξιά-αριστερά, να αποφύγω τα βόλια; (σε όλους μας έχει συμβεί κάποια στιγμή, αλλά το κατ' εξακολούθηση είναι άλλη ιστορία)

10. Να με έχει καλέσει κάποιος κούκλος για φαγητό, να το παίζω ωραία και μοιραία, να αστειευόμαστε, να με έχει πιάσει τρελό γέλιο και να μου γυρίζει σε εκείνον το ανάποδο γέλωτα, που μοιάζει σαν αναρρόφηση και με κάνει να ακούγομαι σαν γουρούνι...  

Κι άλλα 10 που...

1. Να βλέπω τον τρόμο στα μάτια του ενοίκου - μάστορα, όταν αγουροξυπνημένη και τσαντίλω βγαίνω στο πίσω μπαλκόνι, με το μαλλί πατικωμένο από τη μια πλευρά, τη μούρη πρησμένη από τον ύπνο, κάνοντάς του απρεπείς χειρονομίες (θα είναι αγένεια να φωνάζω μεσημεριάτικα!)

2. Να είμαι στη δουλειά μου, να βγαίνει από την τουαλέτα πελάτισσα που αντιπαθώ σφόδρα, η φούστα της να έχει πιαστεί στο καλσόν την ώρα που το ανέβαζε, το οπίσθιο σύστημα να είναι σε κοινή θέα κι εγώ να μη λέω τίποτα... Χε,χε,χε

3. Να βλέπω τον εργοδότη μου να το παίζει... bossy και μόλις του βάλεις τις φωνές να ψάχνει τρύπα να κρυφτεί.

4. Να μου κάνουν διάλεξη για το πόσο λάθος είμαι και στο καπάκι να συμπεριφέρονται χειρότερα κι από αυτά που μου καταλόγιζαν. Δεν χρειάζεται να πω πόσο απολαυστικό είναι να σερβίρω στον άλλον τα ίδια του τα κηρύγματα.

5. Να πηγαίνω να ανανεώσω την κάρτα των μέσων μαζικής μεταφοράς και να ζητάω απόδειξη. Διασκεδάζω τρελά με την έκφραση του υπαλλήλου! (σοβαρά τώρα... ξέρει κάποιος γιατί ο ΟΑΣΑ δεν κόβει αποδείξεις;)

6. Να περπατάω στο πεζοδρόμιο φορτωμένη με διάφορα, να πέφτω απάνω σε παρέα πιτσιρικαρίας με 20 piercing στα χείλη, μύτες, φρύδια, γλώσσες και με άλλα τόσα tattoo... Ευγενέστατα να μου κάνουν χώρο να περάσω, χαρίζοντάς μου τα πιο όμορφα χαμόγελά τους. (ποιός είπε ότι η εμφάνιση παίζει πάντα ρόλο;)

7. Να βλέπω ταινία και στο τέλος να κερδίζει ο κακός!

8. Να είμαι με τις φίλες μου σπίτι και να πειράζουμε τη Νινή ακούγοντας Ιταλοντίσκο των 80's όπως ας πούμε το La Colegiala. Να κατεβάζει αυτιά, να στενεύει τα μάτια και να "γρυλλίζει" έξαλλη. Στο καπάκι να βάζω κάνα This calling να έρχεται στα ίσα της! (το σκηνικό είναι πραγματικό και εξακριβωμένο!)

9. Να καλώ το φιλαράκι μου τον Κώστα για μάσες, να έχω φτιάξει 5 φαγητά (είναι φαγανό σαν κι εμένα το άτιμο) και μετά να σοβαρεύει (!) και να το παίζει Λαζάρου. Να με βαθμολογεί και να επισημαίνει τις... αστοχίες μου! Κάτω από 8 δεν έχω πάρει, γι' αυτό χαίρομαι να τον έχω καλεσμένο!

10. Να νομίζω ότι έχω μείνει άφραγκη, να με βρίζω γιατί δεν έκανα καλό κουμάντο και ψάχνοντας τις τσέπες και τις τσάντες μου να μαζεύω μια μικρή -ξεχασμένη- περιουσία!


Κι ένα τραγουδάκι από τη Μάρω Μαρκέλλου που πρωτάκουσα πριν 3 χρόνια περίπου. Αν και από Έλληνες τραγουδιστές δεν σκαμπάζω πολλά, η συγκεκριμένη  μου αρέσει. Μου φτιάχνει το κέφι! (αρέσει και στη Νινή!)

Πολλές καλημέρες!