Μια ήρεμη Κυριακή :)

Μετά από ένα εκνευριστικό Παρασκευο-Σάββατο, ήρθε η ώρα της ηρεμίας! Είναι αυτή η ώρα που απλώς επιβεβαιώνεσαι γι' αυτά που είχες δει από την αρχή και που έχει έρθει η στιγμή να τα αφήσεις πίσω.

Γιατί όσο ανόητοι είναι ο άλλοι που εμμένουν σε εκνευριστικές ή θλιβερές (ενίοτε και αυτοκαταστροφικές) τακτικές, άλλο τόσο ανόητος είσαι κι εσύ, που περιμένεις να δεις κάτι καλύτερο από 'κείνους. Άστους δεν δεν το 'χουν, δεν θέλουν.

Είναι η ώρα που έχεις αποφασίσει να κλείσεις τα αυτιά σου στις σειρήνες και στα τραγούδια τους. Τραγούδια-παγίδες που άλλες φορές έχουν παράπονο, άλλες πρόκληση και κάποιες άλλες πολλά κατηγορώ. Τραγούδια που έχουν στόχο να σε κάνουν να ξαναμπείς στο φαύλο κύκλο των συζητήσεων επί συζητήσεων, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Τώρα πια κωφεύεις. Ήρθε η ώρα που έχεις γίνει πάγος. Κουράστηκες.

Γι' αυτό λοιπόν η περίοδος της ηρεμίας, είναι τόσο πολύτιμη, τόσο μοναδική και τόσο -μα τόσο- απελευθερωτική! Κι άσε τους άλλους να αναρωτιούνται γιατί την έκανες.

(χιουμοράκι με τη βοήθεια του photoshop)

 

Σήμερα η μέρα ξεκίνησε πολύ ήρεμα. Ξυπνήσαμε πολύ νωρίς και χουζουρέψαμε. Εμείς εδώ χουζουρεύουμε με στυλ! Εγώ ξαπλωμένη στο πλάϊ και η Νινή ξάπλα απάνω μου με το κεφάλι της στον αγκώνα μου. Κακή η φωτογραφία, αλλά δεν ήθελα να σηκωθώ να ανάψω άλλο φως πλην του πορτατίφ και μας χαλάσω το ριλαξάρισμα! 

Μετά σηκωθήκαμε και έφτιαξα ένα σούπερ αρωματικό τσαγάκι, δώρο πελάτισσας στη δουλειά από τις Σέρρες, την οποία ευχαριστώ πολύ πολύ! Το συνόδευσα με μερικά γλυκά κι αλμυρά μπισκοτο-κούλουρα που έφτιαξα μεσοβδόμαδα (τα τρώω με μέτρο, γι' αυτό υπάρχουν ακόμα!).
Σήμερα αποφάσισα να με περιποιηθώ και να μην χρησιμοποιήσω τα πλαστικά ποτήρια που συνήθως πίνω τον καφέ μου και οποιοδήποτε άλλο ρόφημα. Ξέθαψα ένα από τα δύο φλυτζάνια του σετ με το δισκάκι του και πριν τα φέρω στο γραφείο μου, έβγαλα μια φώτο. Πάνω στο δισκάκι εκτός των άλλων, λίγο από το τσάϊ που μου έφεραν, ενώ δίπλα το κουτάκι του τσαγιού και ένα αρκουδάκι που γλύτωσα από τα νύχια της Νινής!

Δεν θα σας πω πολλά για τα μπισκοτο-κούλουρα. Θα βάλω όμως τα links ως οφείλω. Αυτό με τη μαρμελάδα και το μεσαίο εδώ. Και η αλμυρή καρδούλα εδώ (πρόσθεσα ρίγανη και μισή ντομάτα τριμμένη).


Και φυσικά το πρώτο πράγμα που έκανα μόλις άνοιξα τον υπολογιστή, ήταν να ακούσω ένα τραγουδάκι. Ιερή γη από τους Epica λοιπόν! Καλή Κυριακή σε όλους!